Η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υπηρεσίας και ο εποπτικός ρόλος του Κράτους

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης, λοιπόν, είναι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υπηρεσίας υπό μια ευρεία έννοια, ήτοι αυτήν που δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε ένα συγκεκριμένο νομικό φαινόμενο, αλλά περιγράφει μια γενικότερη πορεία μεταβίβασης λειτουργειών από το Κράτος στον Ιδιωτικό Τομέα, μια πορεία κατά την οποία η παροχή υπηρεσιών μεταφέρεται από το Κράτος στους φορείς της αγοράς. Η ιδιωτικοποίηση συνιστά ένα πεδίο δράσης δυναμικό, εντός του οποίου συχνά ο ερμηνευτής και εφαρμοστής του δικαίου αναζητά την «χρυσή τομή», την γραμμή αυτή δηλαδή που διαχωρίζει την συνταγματικώς επιτρεπόμενη μεταβίβαση κρατικών λειτουργιών και υπηρεσιών στους ιδιώτες από τη συνταγματικώς απαγορευμένη. Ποια η στάση του Κράτους ενώπιον αυτής της τάσης της σύγχρονης κοινωνικοοικονομικής πραγματικότητας;

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση του νομικού πλαισίου γύρω από το οποίο κινείται το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης δημοσίων υπηρεσιών, όπως έχει διαμορφωθεί από την πλούσια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνάμα επιδιώκεται να παρουσιαστεί η υποχρέωση του Κράτους για συνεχή εποπτεία επί των ιδιωτικοποιημένων υπηρεσιών, διαρκή εγγύηση τήρησης των αρχών της δημόσιας υπηρεσίας, ακόμα και όταν αυτή μεταβιβάζεται σε ιδιωτικούς φορείς, αλλά και θέσπιση ενός κανονιστικού πλαισίου που θα διασφαλίζει τα ανωτέρω. Αυτός είναι και ο λόγος που για την διάρθρωση της παρούσης επελέγη η ανάπτυξη των υπό εξέταση ζητημάτων να γίνει σε δύο άξονες, οι οποίοι αποτελούν και τους δύο βασικούς θεματικούς πυρήνες της: αφενός, η έννοια της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας υπηρεσίας και, αφετέρου, ο εποπτικός ρόλος του Κράτους.